Porta Coeli, Deur des Hemels

Het kerkgebouw is niet het belangrijkste, daar schreef ik de vorige keer over. Maar als je het dan hebt (en wij hebben er één!), zorg er dan goed voor, want het kan een ‘deur van de hemel’ voor mensen zijn.

Door liefde die besteed wordt aan zo’n speciaal voor de HERE gebouwd huis, kan dit huis van God een plek worden waar mensen Hem ervaren. Dat mensen gaan ervaren…op deze plaats resoneert de Liefde van God.

Zouden we het zo kunnen zien - zoals Miskotte het zei - dat ook een kerkgebouw uitdrukking geeft aan kerstfeest, aan ‘incarnatie’? Met andere woorden: ook het kerkgebouw mag ervan getuigen ‘God met ons!’ Kan dat alleen als het een kathedraal is? Noordmans zegt dat vooral de kathedraal van geluid (de muziek) hem ‘een zekerheid geeft van thuis te komen bij God’.

Het is bijna niet te zien maar op de bijgevoegde foto is de Sint Bavokerk, Haarlem, zichtbaar, waarschijnlijk geschilderd door Jan Adriaensz (1668). Op de voorgrond lopen mensen, decadente en gewone. Ja, zelfs een hond loopt die grote kerk zomaar in. Het hele leven is hier welkom. Een vrouw loopt in het licht en kijkt naar buiten. De toekomst in. Zo is het zingen tot God steeds verbonden met wat daarbuiten is.

De komende periode komt u/jij misschien wel ergens anders in de Kerk. We wensen elkaar toe dat we ook daar de Liefde van God voelen resoneren, Licht ontvangen, bemoedigd worden. Om daarna weer terug te keren en dankbaar je plek in te nemen in de rijen in Zuilichem. Om daar Licht te ontvangen. In en uit te gaan. Thuis te zijn, bij God.

“Liefdevolle God en Vader, hoe dierbaar is mij Uw huis,
geef mij heimwee,  heimwee naar U,
laat me bij U thuiskomen en onderdak vinden
- zoals de zwaluw een nest vindt voor haar jongen -
bij U, mijn Koning, mijn God”.