Dit is geen kerk!

Geregeld hoor ik mensen zeggen dat onze kerk ‘geen kerk’ is. Ook gemeenteleden. Daarmee doelen we op het gebouw. Het voldoet niet aan het standaard plaatje van een ‘kerk’ (hoge ramen, puntige kerktoren).

Gelukkig is de Pinksterboodschap van de Heilige Geest dat ons leven en lichaam de nieuwe tempel van God worden. Mensen zijn zelf de tempels waarin God woont, het stenen gebouw is daaraan ondergeschikt. De kerk waar ik tot levend geloof kwam had onderdak gevonden in een pand dat voorheen diende als autoshowroom. Het voordeel van zo’n showroom is de ruimte. Daardoor was het mogelijk een gymzaal aan te leggen voor jongeren, waar ze konden basketballen. Ook was er een flinke keuken waar maaltijden konden worden gekookt. Het besef van een kerk als gebouw was minder aanwezig, maar het besef van een kerk als gemeenschap die leeft en dient, des te meer.

Wat maakt ‘kerk’ voor u, voor jou? Een orgel of drumstel? Middeleeuwse bouw die indruk maakt en daarnaast geweldige akoestiek levert? Glas-in-lood-ramen? Een bepaalde liedbundel? Waar ons hart ook sneller van gaat kloppen, we moeten ons bewust blijven dat de eerste christenen samenkwamen in huiskamers en bovenzalen. Onze welvaart bracht ons kathedralen, en onze geestelijke armoede neemt ze ons weer af (terwijl musea, boekwinkels en restaurantjes kerkgebouwen betrekken). Misschien helpt dat wel om terug te komen bij de levende en dienende gemeenschap die Christus in alle omstandigheden vasthoudt. Een bouwwerk van God dat altijd gestaag doorgaat. Of dat nu onder het lelijke plafond van een showroom gebeurt, onder fraai afgewerkte Gotische bogen, onder Afrikaanse, lekkende golfplaten, of…onder het dak van een Bommelerwaardse kerk ‘die geen kerk is’.

 “En laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw

van een geestelijke tempel. Vorm een heilige priesterschap

om geestelijke offers te brengen die God,

dankzij Jezus Christus,

welgevallig zijn.”

1 Pet. 2:5